Arbeidsmarktbeleid duur en niet effectief

Achtereenvolgende kabinetten spendeerden de afgelopen jaren vele miljarden om Nederlanders aan het werk te houden of te krijgen. ‘Effectiviteit onbekend’ concludeerde de Rekenkamer over de besteding van al dat geld. Het ministerie van SZW heeft zelf nauwelijks of geen idee waar arbeidsmarktsubsidies aan worden besteed en hoeveel banen dat opleverde. Een dik rapport van het CPB zette kort geleden elke denkbare vorm van arbeidsmarktbeleid – ook fiscaal – op een rijtje en brengt de lezer tot een eenvoudige conclusie: niets doen is eigenlijk beter. Minister Asscher kan een niet-gesubsidieerde baan gaan zoeken via het UWV.

Door het ministerie van SZW is door het kabinet Rutte 15 en 18 miljard euro per jaar aan arbeidsmarktbeleid uitgegeven, volgens de OESO vanaf 1995 jaarlijks 2 tot 4 procent van het Nederlandse BBP. Maar daarvoor krijgt Nederland wel het meest gedetailleerde en breedvoerige regellabyrint ter wereld voor terug. Waarin overigens zoveel isAsscher versoberd dat alleen beleidsaanpassingen als bezuinigen op uitkeringen de hoge kosten kunnen verlagen.

 

Kortom het arbeidsmarktbeleid is duur, werkt niet en kan niet zinvol meer worden aangepast. Met dank aan de 21.000 SZW-ambtenaren en 20.000 bij het UWV. Afschaffing van het arbeidsmarktbeleid zou 3 procent van het BBP besparen. Dat zou welkom kunnen zijn bij de aflossing van de staatsschuld, het creëren van een financieringsoverschot, pensioen- en aow-problemen en belastingverlaging. Bovendien blijft de arbeidsmarkt verschoond van niet-effectieve producten als de WWZ en de Participatiewet.

Overheden creëren immers geen banen, maar uit belastinggeld gesubsidieerd werk of functies voor ambtenaren, denk bijvoorbeeld aan de 13.000 ‘nieuwe’ banen bij de COA. Het is niet verwonderlijk dat het beslag van de Nederlandse overheid op het BBP al heel wat jaren een stijgende lijn vertoont en boven de 50 procent dreigt te komen. Dit drukt de productiviteit en de groei van de economie en resulteert in onder andere in een marginale belastingdruk van 50 procent en in sommige gevallen boven de 70 procent voor 5 miljoen Nederlanders.

De jeugdwerkloosheid in Nederland is met 37 procent hoog (zie hier). Het gevoerde arbeidsmarktbeleid heeft ertoe geleid dat ouderen geen baan (meer) hebben. Arbeid wordt relatief fors belast in Nederland. Werknemers zijn duur voor werkgevers, en oudere werknemers nog duurder. Tweederde van de werkloze 50-plussers is na een jaar nog steeds werkloos. Veel ouderen belanden van de WW in de bijstand zonder perspectief op werk. Voor minder arbeidsmarktbeleid en een kleinere overheid valt veel te zeggen.

7 juli 2016